Eindelijk weer op de mat bij Pilates. Vier weken geleden voor het laatst, toen mijn zenuwstelsel heel duidelijk “nee” zei. Inmiddels een paar stappen, behandelingen en aanpassingen verder, voelde het vandaag weer als een voorzichtige maar duidelijke “ja”.

Het bracht me terug bij wat Pilates voor mij betekent. Niet alleen fysiek, maar juist ook mentaal. Geen grote bewegingen of tempo, maar vertraging, aandacht en adem. Kleine oefeningen die soms juist pittiger worden doordat je langzamer gaat en echt voelt wat er gebeurt. En precies daar ontstaat rust.

Ik dacht altijd dat ik Pilates deed voor mijn core, mijn houding, als tegenhanger van het vele zitten. Maar de afgelopen periode heeft me laten ervaren wat het nog meer doet: het helpt mijn zenuwstelsel reguleren. Het helpt me landen.

En misschien nog belangrijker: het maakt ook duidelijk wanneer het genoeg is. Als mijn systeem “stop” zegt, dan is dat geen suggestie maar een grens. Een les die ik steeds beter leer begrijpen, al blijft het in de praktijk soms zoeken.

Het sluit eigenlijk naadloos aan bij wat ik deze week ook in mijn werk en leiderschap opschreef. Terug naar jezelf. Kracht niet alleen zoeken in doorgaan of versnellen, maar juist in vertragen en voelen wat er nodig is.

Mijn systeem is gevoelig. Dat zie ik steeds minder als iets wat me beperkt, en steeds meer als iets wat richting geeft. Mits ik ernaar luister.

Pilates, zoals Astrid het geeft, helpt me daar elke keer weer bij. Klassiek, bewust en zonder poespas. Dus nee niet van dat hippe gedoe ;-).

Voor mij geen “uurtje sporten”, maar al jarenlang een wekelijks cadeau 🙏🏼.

Hele fijne pilatesstudio, Astrid is een kundige docente, ze is betrokken en zorgt ervoor dat je met pilates gaat (en blijft) sporten!